Δήμος Μούδρου

Ο δήμος Μούδρου ιδρύθηκε το 1999 και ήταν ένας από τους τέσσερις δήμους της Λήμνου μέχρι και το 2010 σύμφωνα με το «Σχέδιο Καποδίστριας». Περιελάμβανε δε το ανατολικό τμήμα του νησιού και είχε ως πρωτεύουσα το κεφαλοχώρι του Μούδρου. Σύμφωνα με την απογραφή του 2001 ο Δήμος Μούδρου είχε πληθυσμό 4.842 κατοίκους και έκταση 18.5127 στρέμματα. Έδρα του Δήμου είναι ο Μούδρος και περιλαμβάνει 12 Δημοτικά Διαμερίσματα:Από την 1η Ιανουαρίου 2011 μέχρι σήμερα και σύμφωνα με το «Σχέδιο Καλλικράτης» ο δήμος Μούδρου εντάχθηκε στο Δήμο Λήμνου.


Ιστορική Αναδρομή

Ο Δήμος Μούδρου απαντάται ήδη από τα τελευταία χρόνια της τουρκοκρατίας, με έδρα τον ομώνυμο οικισμό και τα γύρω χωριά της ανατολικής Λήμνου υπό τη διοίκηση του: Ρουσσοπούλι, Καμίνια, Φισίνη, Σκανδάλη, Ρωμανού, Ρεπανίδι, Κοντοπούλι, Βάρος, Λύχνα, Παναγία, Πλάκα. Μετά την απελευθέρωση του νησιού, στις 8 Οκτωβρίου 1912, εφαρμόστηκε και στη Λήμνο το διάταγμα ΔΝΖ΄ (4057)/10-2-1912 περί "Ίδρυσης Δήμων και Κοινοτήτων" εξ' ου και συστάθηκαν ο Δήμος Κάστρου Λήμνου, ο Δήμος Μούδρου Λήμνου και ο Δήμος Κορνού Λήμνου. Στο Δήμο Μούδρου εντάχθηκαν όλα τα χωριά της ανατολικής Λήμνου που αναφέρονται παραπάνω. Πριν το 1912 ως Δήμαρχος Μούδρου υπηρετούσε ο ιατρός Θωμάς Θεοφάνους ενώ το 1916 τον διαδέχθηκε ο Β. Τσέλιος.

Το 1918 με το ΦΕΚ 116Α-28/5/1918 ο Δήμος μετατράπηκε σε "Κοινότητα Μούδρου Λήμνου" με έδρα το Μούδρο, ενώ οι υπόλοιποι οικισμοί έγιναν έδρες κοινοτήτων.

Νεότερη Ιστορία

Την 1 Ιανουαρίου 1999 με το Σχέδιο Καποδίστριας επανιδρύθηκε ο Δήμος Μούδρου με πρωτεύουσα το κεφαλοχώρι του Μούδρου. Μοναδικός δήμαρχος Μούδρου από το 1999 ως το 2010 υπήρξε ο Κώστας Αδαμίδης, που εξελέγη το 2006 για τρίτη συνεχόμενη θητεία.

Με τη διοικητική διαίρεση του 2011 που προβλέπει το «Σχέδιο Καλλικράτης» ο Δήμος Μούδρου εντάχθηκε στο νέο Δήμο Λήμνου.

Φυσικό τοπίο και αξιοθέατα

Ο Μούδρος, η παλιά πρωτεύουσα του νησιού, αποτελεί το δεύτερο λιμάνι της Λήμνου, γνωστό και ως ένα από τα ασφαλέστερα φυσικά λιμάνια της Μεσογείου. Βρίσκεται σε απόσταση 27 χλμ. ανατολικά από τη Μύρινα.

Ο οικισμός είναι κτισμένος γύρω από τον κόλπο του Μούδρου. Τα σπίτια κτισμένα με την παραδοσιακή αρχιτεκτονική, είναι κάτασπρα με κεραμοσκεπές και με θέα στη θάλασσα. Πρόκειται για ένα υπέροχο θέαμα που θα μπορούσε να παρομοιαστεί με πίνακα ζωγραφικής.

Μην παραλείψετε να επισκεφθείτε την εκκλησία του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου και να κολυμπήσετε στην παραλία του Αγίου Παύλου καθώς και στο Φαναράκι, που βρίσκεται σε απόσταση 4 χλμ. από το Μούδρο.

Η Λήμνος, λόγω της παλαιάς ηφαιστειακής δραστηριότητας, συνέδεσε την ύπαρξη της με το θεό της φωτιάς, Ήφαιστο. Ένας άλλος σημαντικός μύθος του νησιού αναφέρεται στον Θόαντα τον πρώτο βασιλιά του νησιού. Ο σπουδαιότερος προϊστορικός οικισμός της, η Πολιόχνη, ιδρύθηκε την 4η χιλιετία π.Χ. και εξελίχθηκε σε οχυρωμένη πολιτεία - την αρχαιότερη ίσως της Ευρώπης - με αστική δομή και σημαντικό πολιτισμό καθώς και με το πρώτο δημοκρατικό βουλευτήριο. Στις 17 Σεπτεμβρίου 1994, συγκεντρώθηκαν κατόπιν προσκλήσεως του Υπουργείου Πολιτισμού, οι θεματοφύλακες του Αιγαίου, 70 προσωπικότητες από πολλές χώρες του κόσμου, άνθρωποι της επιστήμης, της πολιτικής, του θεάτρου, της φιλοσοφίας, της τέχνης και της διανόησης. Εκεί συναποφασίστηκε και υπογράφτηκε με φόντο το απέραντο γαλάζιο η Διακήρυξη της Πολιόχνης, κοινώς η κήρυξη του Αρχιπελάγους του Αιγαίου ως Πολιτιστικού Πάρκου της Ευρώπης. Η Λήμνος, όπως κι η γειτονική Σαμοθράκη, είναι συνδεδεμένη με την μυστηριακή λατρεία των Καβείρων, παιδιών του Ηφαίστου. Υπολείμματα του ιερού των Καβείρων έχουν βρεθεί στα βορειοανατολικά του νησιού. Λίγα χιλιόμετρα νοτιότερα, έχουν ανακαλυφθεί η Ηφαιστεία, πόλη αφιερωμένη στον Ήφαιστο που άκμασε τον 5ο αιώνα π.Χ., την εποχή περίπου που το νησί περιέρχεται στους Αθηναίους. Οι Βυζαντινοί ορίζουν το νησί για πάνω από χίλια χρόνια. Την ίδια περίοδο αποκτούν μεγάλες εκτάσεις στο νησί και οι Αγιορείτικες μονές. Απέναντι από την Ηφαιστεία που φθίνει, δημιουργείται η νέα ευημερούσα πολιτεία του νησιού, ο Κότζινος. Ελάχιστα ερείπια του φρουρίου σώζονται κοντά στο σημερινό λιμανάκι του Κότσινα. Τον 13ο αιώνα, το νησί παραχωρείται στους Βενετούς που ενισχύουν τα οχυρά του νησιού για προστασία από πειρατές και Οθωμανούς. Το κάστρο του Κότζινου συνδέεται με την θρυλική Μαρούλα, την ηρωική αρχοντοπούλα, που σε μια πολιορκία των Τούρκων υπερασπίστηκε επιτυχώς την πόλη με το σπαθί του σκοτωμένου πατέρα της.

Από τα μέσα του 19ου αιώνα, το νησί γνωρίζει μια νέα εποχή ευημερίας χάρη στο εμπόριο και στην ακμάζουσα διασπορά. Η Λήμνος απελευθερώνεται το 1912 από τον ναύαρχο Κουντουριώτη. Κατά τη διάρκεια του Α' Παγκοσμίου Πολέμου, η περιοχή του Μούδρου χρησιμοποιείται ως βάση των συμμάχων. Περίπου 1.200 άνδρες έχουν ταφεί στα συμμαχικά κοιμητήρια του Μούδρου και του Πορτιανού. Μετά την Μικρασιατική Καταστροφή, στο νησί ριζώνουν πολλοί πρόσφυγες

Η περιοχή παρουσιάζει τουριστική ανάπτυξη. Θα βρείτε ξενοδοχεία και ενοικιαζόμενα διαμερίσματα με όλες τις ανέσεις και με εκπληκτική θέα προς τη θάλασσα. Θα περάσετε ήσυχες βραδιές γευματίζοντας στις ταβέρνες του Μούδρου και απολαμβάνοντας το ποτό σας στα μικρά παραλιακά μπαράκια.

Στο βόρειο άκρο της Λήμνου βρίσκεται το παραδοσιακό χωριό Πλάκα. Απέχει 45 χλμ. από τη Μυρίνα. Το χωριό διαθέτει φυσικές ομορφιές και διακρίνεται για τη γραφικότητά του. Η περιοχή φημίζεται για το εκλεκτό μέλι που παράγει και τα τυροκομικά προϊόντα της. Στo ανατoλικότερo σημείo της Λήμνoυ, νότια της Πλάκας, σε μία μικρή χερσόνησο βρίσκoνται ερείπια σημαντικού κάστρου της μεσαιωνικής εποχής.

Οι κοντινότερες παραλίες είναι του Αγίου Στεφάνου και του Μανδρίου. Η θαλάσσια αυτή περιοχή είναι ένας από τους σημαντικότερους ψαρότοπους του νησιού. Κοντά στην παραλία του Αγίου Χαραλάμπους λειτουργούν ιαματικά λουτρά που ενδείκνυται για τη θεραπεία ρευματικών παθήσεων. Επίσης, μπορείτε να κάνετε λασποθεραπεία με την επονομαζόμενη «λήμνια γη», ένα είδος πηλού που λέγετε ότι χρησιμοποίησε και ο Ιπποκράτης, ο πατέρας της ιατρικής.

Το Ρεπανίδι, είναι παραδοσιακό χωριό που βρίσκεται σε απόσταση 25 χλμ. βορειοανατολικά της πρωτεύουσας. Οι κάτοικοι ασχολούνται κυρίως με την καλλιέργεια της γης. Εντύπωση προκαλούν οι αποθήκες σιτηρών που βρίσκονται στην είσοδο του χωριού και είναι λαξεμένες σε βράχια.

Από τα αξιοθέατα της περιοχής ξεχωρίζει το βυζαντινό κάστρο, στο οποίο σύμφωνα με την τοπική παράδοση πολέμησε η ηρωίδα Μαρούλα τους Τούρκους τον 15ο αιώνα. Επίσης, αξίζει να επισκεφθείτε την εκκλησία της Ζωοδόχου Πηγής, στο περίβολο της οποίας βρίσκεται και το άγαλμα της Μαρούλας, καθώς και τον ναό του Αγίου Γεωργίου. Θα κολυμπήσετε στην παραλία του Κότσινα που απέχει 2,5 χλμ. από το χωριό και θα γευματίσετε στις ταβέρνες που λειτουργούν γύρω από το λιμανάκι της περιοχής.

Στο περιοχή μεταξύ Μούδρου και Ρουσσοπουλίου υπάρχουν εκτεταμένα ερείπια οχυρωματικών έργων και τειχισμάτων βρίσκονται στον ομώνυμο λόφο μεταξύ των δύο χωριών όπου oι μαρτυρίες τοποθετούν τoν πρώτο οικισμό του Μoύδρoυ. Η πρόσβαση γίνεται από αγροτικό δρόμo μέχρι την θέση 'Μενάλπη' και στη συνέχεια με μονοπάτι μέχρι την κρυφή.

Γνωστές είναι οι ιπποδρομίες που πραγματοποιούνται στο χωριό Καλλιόπη, γίνονται με ιδιαίτερη λαμπρότητα και τη συμμετοχή πλήθος κόσμου από όλη τη Λήμνο, κάθε χρόνο ανήμερα του πολιούχου «Αγίου Γεωργίου», από την εποχή της Τουρκοκρατίας.